
باز هم بهار؛ باز هم بیستم فروردین؛ باز هم نام و یاد سید مرتضی آوینی. هر سال اما سختتر و مهیبتر و دورتر از سال پیش. دیرتر از همه خاطرههای خیس و مظلومتر از همه دردهای پرخون و داغ!
وقتی از آوینی حرف میزنیم از چه کسی حرف میزنیم؟ از کدام راه؟ از کدام نگاه؟ از کدام تفکر؟ با کدام منظر؟ اصلا برای چه؟ گفتن از آوینی چه دردی را درمان میکند و چه راهی را باز میگشاید؟